Në shumë diskutime për disiplinën në shkollë, përgjegjësia shpesh i atribuohet mësuesit.
Ai pritet të ruajë rendin në klasë, të korrigjojë sjelljet e papërshtatshme dhe të sigurojë një mjedis të përshtatshëm për të nxënë. Megjithatë, përvoja e përditshme në shkollë tregon se disiplina nuk mund të mbahet vetëm nga një person.
Ajo është rezultat i një qasjeje të përbashkët institucionale, ku rregullat janë të qarta, vendimet janë të qëndrueshme dhe mësuesit ndihen të mbështetur nga lidershipi i shkollës.
Kur kjo mbështetje mungon, pasojat shfaqen gradualisht. Autoriteti i mësuesit dobësohet, rregullat interpretohen në mënyra të ndryshme dhe pritjet për sjelljen e nxënësve bëhen të paqarta. Në një klimë të tillë, mosdisiplina rritet dhe marrëdhëniet brenda klasës bëhen më të tendosura.
Pasojat ndihen edhe te mësimdhënësit. Ata mund të ndihen të pambështetur dhe të dekurajuar, sidomos kur përpjekjet e tyre për të ruajtur rendin relativizohen ose injorohen. Me kalimin e kohës, kjo gjendje krijon lodhje profesionale dhe emocionale.
Për këtë arsye, disiplina në shkollë nuk është thjesht një çështje e menaxhimit të klasës. Ajo i bën të gjithë pjesëmarrësit në jetën shkollore përgjegjës dhe llogaridhënës, secilin sipas rolit dhe detyrave që ka. Në të njëjtën kohë, ajo përcakton dhe rregullon marrëdhëniet institucionale, duke qartësuar detyrat, përgjegjësitë dhe obligimet – si ato të përbashkëta, ashtu edhe ato të veçanta – që secili ka ndaj shkollës dhe ndaj njëri-tjetrit.
Në shumë raste, praktika në disa shkolla publike tregon se lidershipi mund të ndikohet edhe nga faktorë të jashtëm, përfshirë ndikimet politike apo favorizimet. Kur përgjegjësia institucionale dobësohet dhe llogaridhënia nuk funksionon si duhet, krijohet një terren ku vendimmarrja bëhet më e brishtë dhe shpesh e orientuar nga interesa të ngushta.
Në këto rrethana ndodh një paradoks: energjia e drejtimit shpesh përqendrohet në detaje formale ose në veprime që krijojnë vetëm përshtypjen e rregullit, ndërsa çështje më thelbësore të jetës shkollore mbeten në plan të dytë.
Megjithatë, thelbi i lidershipit në arsim është tjetër.
Një udhëheqës shkolle duhet ta kuptojë se detyra e tij themelore është të mbështesë dhe të fuqizojë mësimdhënësit, duke krijuar kushte që ata të përqendrohen në misionin e tyre kryesor: mësimdhënien dhe zhvillimin e nxënësve.
Sepse në fund të fundit, disiplina nuk mbahet vetëm në klasë.
Ajo mbahet nga kultura e gjithë shkollës dhe nga cilësia e lidershipit që e udhëheq atë.
Autori është – mesimdhenes i pensionuar, trajner dhe hulumtues i pavarur
