Roli i drejtorit të shkollës mund të kuptohet në dy dimensione kryesore: si administrator burokratik dhe si lider transformues.
Në shumë raste, drejtori kufizohet në zbatimin e rregullave formale dhe procedurave institucionale, duke ushtruar një formë autoriteti që lidhet me atë që Max Weber e përkufizon si autoritet racional-ligjor. Në këtë kuptim, ai siguron funksionimin formal të institucionit, por shpesh mbetet i distancuar nga dinamika sociale e shkollës.
Nga një këndvështrim sociologjik, shkolla nuk është vetëm një organizatë formale, por një sistem social kompleks ku ndërveprojnë role, norma dhe vlera.
Brenda këtij sistemi, drejtori ka një rol thelbësor në ndërtimin e kulturës organizative dhe në krijimin e kapitalit social — pra të besimit, bashkëpunimit dhe lidhjeve ndërmjet aktorëve të ndryshëm të shkollës.
Drejtori si lider nuk kufizohet në menaxhim teknik, por vepron si agjent ndryshimi. Ai ndërton marrëdhënie të qëndrueshme, promovon komunikimin e hapur dhe fuqizon mësimdhënësit dhe nxënësit. Në këtë mënyrë, ai ndikon në krijimin e një klime pozitive dhe në zhvillimin e një komuniteti mësimor funksional.
Ndërkaq, një drejtues që mbetet vetëm në rolin e administratorit rrezikon të krijojë një ambient formal dhe të ftohtë, ku mungon përfshirja dhe motivimi. Në terma sociologjikë, kjo nënkupton një organizatë me nivel të ulët të kapitalit social dhe me marrëdhënie të dobëta ndërpersonale.
Në përfundim, dallimi ndërmjet një shkolle efektive dhe një shkolle mesatare lidhet ngushtë me stilin e drejtimit. Drejtori si lider transformues kontribuon në zhvillim afatgjatë dhe në mirëqenien e komunitetit shkollor, ndërsa drejtori si administrator siguron vetëm funksionimin bazë të institucionit.
