Përfundoi edhe një vit shkollor në Kosovë. Mijëra nxënës mbyllën librat, mësimdhënësit përfunduan detyrimet e tyre, ndërsa prindërit presin me shpresë një vit më të mirë.
Por, para se të urojmë pushime të këndshme, duhet të shtrojmë një pyetje të thjeshtë:
A kemi arsye të jemi të kënaqur me gjendjen e arsimit në Kosovë?
Në shumë shkolla mungojnë laboratorët funksionalë, bibliotekat e pasura, kabinetet profesionale, terrenet sportive dhe mjetet bashkëkohore të mësimdhënies. Në disa vende ende zhvillohet mësimi në kushte që nuk i përkasin shekullit XXI.
Mësimdhënësi vazhdon të mbajë barrën më të madhe të sistemit arsimor. Shpesh kritikohet më shumë sesa mbështetet. Respektohet më pak sesa e meriton. Megjithatë, çdo ditë hyn në klasë me shpresën se do të ndërtojë të ardhmen e këtij vendi.
Nxënësit përballen me programe të ngarkuara, me mungesë motivimi, me sfida sociale dhe me një sistem që shpesh mat më shumë notën sesa dijen.
Prindërit kërkojnë cilësi, por edhe ata shpesh ndihen të pafuqishëm përballë problemeve që përsëriten nga viti në vit.
Arsimi nuk ndërtohet vetëm me strategji, raporte dhe reforma të shkruara në letër. Ai ndërtohet me investime reale, me respekt për mësuesin, me shkolla moderne, me programe të përditësuara dhe me vullnet politik që arsimin ta vendosë në krye të prioriteteve.
Në fund të këtij viti shkollor nuk duhet vetëm të numërojmë notat dhe sukseset. Duhet të numërojmë edhe mungesat, dështimet dhe premtimet e pambajtura.
Një shtet që kursen në arsim, nesër paguan shumëfish në varfëri, papunësi dhe mungesë zhvillimi.
Urime të gjithë nxënësve për përfundimin e vitit shkollor! Faleminderit çdo mësimdhënësi që punoi me përkushtim, çdo prindi që qëndroi pranë fëmijës së tij dhe çdo drejtuesi që dha më të mirën.
Pushime të mbara!
Por, në shtator, le të mos kthehemi vetëm në shkolla. Le të kthehemi me një vizion të ri për arsimin e Kosovës.
