Teksa po afrohet fundi i vitit mësimor dhe në oborret e shkollave dëgjohen zërat e gëzuar të nxënësve që presin pushimet verore, një figurë mbetet po aq e rëndësishme sa në ditën e parë të shtatorit – mësuesi.
Vitet kalojnë, gjeneratat ndërrohen, tekstet shkollore ndryshojnë, por misioni i mësuesit mbetet i pandryshuar. Ai vazhdon të jetë drita që ndriçon rrugën e dijes, zëri që nxit guximin dhe dora që udhëheq nxënësin drejt së ardhmes.
Në shoqërinë kosovare, mësuesi ka pasur dhe vazhdon të ketë një rol të veçantë. Ai nuk ka qenë vetëm edukator, por edhe ruajtës i gjuhës, kulturës dhe identitetit kombëtar. Në kohë të vështira ai mbajti ndezur pishtarin e arsimit, ndërsa sot përgatit brezat që do ta zhvillojnë dhe forcojnë shtetin e Kosovës.
Çdo sukses i një nxënësi mban brenda vetes edhe mundin e një mësuesi. Pas çdo diplome, pas çdo arritjeje profesionale, pas çdo qytetari të ndershëm, qëndron një mësues që dikur besoi tek ai fëmijë dhe e ndihmoi të ecë përpara.
Mësuesi nuk ndërton vetëm dije. Ai ndërton karakter, formon ndërgjegje, edukon për respekt, tolerancë dhe përgjegjësi. Ai mbjell farën e dijes, duke e ditur se frytet e saj do të shihen pas shumë vitesh.
Në fund të këtij viti mësimor, kur bëhen bilancet e punës dhe vlerësohen rezultatet e arritura, duhet të kujtojmë se pas çdo statistike, pas çdo note dhe pas çdo suksesi qëndron përkushtimi i mësuesit. Një përkushtim i heshtur, por i madh, që shpesh nuk shihet sa duhet.
Prandaj, shoqëria jonë duhet ta vlerësojë gjithmonë figurën e mësuesit, sepse ai është themeli mbi të cilin ndërtohet e ardhmja e vendit. Nuk ka zhvillim pa arsim dhe nuk ka arsim cilësor pa mësues të përkushtuar.
Në këtë fundvit mësimor, le të shprehim respektin dhe mirënjohjen tonë për të gjithë mësuesit që me punë, durim dhe dashuri vazhdojnë të formojnë breza të tërë.
Sepse mësuesi nuk është thjesht një profesion. Mësuesi është mision, është përkushtim, është sakrificë. Mësuesi është mësues dhe gjithmonë mbetet i tillë.
