Bëhu ai/ajo mësues(e)
Bëhu ai apo ajo mësues(e) që kur hyn në klasë, sjell dritë …jo vetëm dije. Ai/ajo që vishet bukur për çdo festë, jo për sy, por për zemër…sepse e di që në botën e fëmijëve çdo ngjyrë bëhet kujtim, çdo buzëqeshje bëhet gëzim.
Bëhu ai/ajo mësues(e) që ish-nxënësit e kërkojnë me mall. Që një ditë kthehen, ndalen te dera e klasës dhe thonë: “Faleminderit që më besove, edhe atëherë kur unë nuk besoja në veten time.” Sepse fjala jote nuk harrohet..ajo rritet bashkë me ta.
Bëhu ai/ajo mësues(e) që e do profesionin me shpirt. Që lodhjen e fsheh pas përkushtimit, që çdo vështirësi e kthen në forcë dhe çdo ditë e nis me një qëllim të vetëm: të prekë një zemër, të ndryshojë një jetë.
Bëhu gjithmonë ai/ajo mësues(e) që jep shpresë. Që i sheh nxënësit jo si janë sot, por si mund të bëhen nesër. Jepu besim kur dyshojnë, dritë kur errësohen dhe guxim kur ndalen.
Sepse një ditë, kur vitet të kalojnë, nuk do të kujtohen vetëm mësimet… por do të kujtohet një mësues(e)… një zë i butë, një dorë e ngrohtë, një zemër që nuk u lodh kurrë duke dhënë.
Dhe atëherë do ta kuptosh…
se ke qenë më shumë se mësues(e).
Ke qenë shpresë. Ke qenë dritë. Ke qenë kujtim që jeton përgjithmonë…
