Ngjarja e ndodhur së fundmi në Kosovë mes nxënësve dhe një mësuesi na preku të gjithëve. Jo për të gjykuar dhe jo për të fajësuar, por për të reflektuar mbi atë që po ndodh në shkollat tona dhe mbi marrëdhënien mes nxënësve dhe mësuesve.
Edhe pse kjo ngjarje ndodhi në Kosovë, ajo nuk është e largët për ne në Shqipëri. Edhe këtu, shpesh hasim situata moskuptimi, tensioni, fjalë të thëna në momente nervozizmi dhe sjellje që më pas na shqetësojnë të gjithëve. Jo sepse mungon dëshira për të shkuar mirë, por sepse mungon qetësia dhe dialogu.
Të pranojmë se edhe fëmijët, edhe mësuesit lodhen.
Nxënësit lodhen emocionalisht nga presioni, rrjetet sociale dhe problemet familjare.
Mësuesit lodhen nga ngarkesa, përgjegjësia dhe mungesa e mbështetjes.
Kur e pranojmë këtë realitet, fillon mirëkuptimi.
Shumë situata përkeqësohen sepse reagojmë në nervozizëm.
Ndonjëherë fjalia “Flasim më vonë, kur të qetësohemi” është zgjidhja më e mirë.
Të krijojmë hapësira të sigurta për të folur.
Nxënësit kanë nevojë të ndihen të lirë të shprehen pa u tallur apo ndëshkuar.
Jo çdo problem zgjidhet në klasë.
Disa kërkojnë bisedë private dhe mirëkuptim.
Të kemi rregulla të qarta dhe të drejta.
Disiplina është shumë e nevojshme, por pa poshtërim dhe pa ulërima.
Vetëm rregulli dhe respekti së bashku ndërtojnë autoritetin e vërtetë.
Të forcojmë bashkëpunimin me prindërit.
Prindi nuk duhet të jetë palë lufte, por partner në edukimin e fëmijëve të tyre.
Kur prindi dhe mësuesi janë kundër njëri-tjetrit, fëmija humbet.
Kur janë bashkë, fëmija ndihet i sigurt.
Të kujdesemi edhe për edukimin emocional, jo vetëm për dijen.
Fëmijët duhet të mësojnë si të zemërohen pa lënduar të tjerët, si të flasin pa ofenduar dhe si të kërkojnë ndihmë.
Kjo është po aq e rëndësishme sa çdo lëndë.
Të respektojmë figurën e mësuesit, pa e idealizuar.
Mësuesi nuk është i përsosur, por meriton dinjitet dhe shumë respekt.
Të krijojmë më shumë momente njerëzore, jo vetëm mësimore.
Një fjalë e mirë.
Një buzëqeshje.
Një “Si je sot?”
Ky shkrim nuk synon të japë mësime.
Është një reflektim dhe një shqetësim për fëmijët tanë, për ne si mësues dhe për të ardhmen e arsimit, si në Kosovë ashtu edhe në Shqipëri.
Të gjithë dëshirojmë një shkollë të qetë, të sigurt dhe njerëzore.
Një vend ku gabimet kuptohen, ku fjalët mendohen para se të thuhen dhe ku secili ndihet i respektuar.
© AlbanianEducation.net – Të gjitha të drejtat e rezervuara
