Zhvillimi mendor përbën një proces kompleks dhe dinamik që përfshin zhvillimin njohës, emocional, social dhe gjuhësor të fëmijës, duke ndikuar drejtpërdrejt në mënyrën se si ai përvetëson njohuri, ndërton kuptime dhe ndërvepron me mjedisin edukativ.
Në fazën e hershme të fëmijërisë, veçanërisht në moshën parashkollore, këto procese zhvillimore janë të ndjeshme ndaj ndërhyrjeve pedagogjike dhe përvojave mësimore të ofruara nga shkolla.
Edukimi, në këtë kuptim, nuk kufizohet vetëm në transmetimin e njohurive akademike, por shndërrohet në një mekanizëm thelbësor për stimulimin dhe orientimin e zhvillimit mendor në mënyrë të qëllimshme dhe të strukturuar.
Në kontekstin e arsimit gjithëpërfshirës, zhvillimi mendor shihet si një proces individual dhe heterogjen, ku çdo fëmijë paraqet ritme, stile dhe nevoja të ndryshme të të nxënit.
Klasat gjithëpërfshirëse përfshijnë nxënës me zhvillim tipik dhe nxënës me vështirësi neurozhvillimore, emocionale apo sociale, çka kërkon qasje pedagogjike fleksibile dhe diferencuese. Edukimi gjithëpërfshirës synon krijimin e një mjedisi mësimor që garanton barazi në mundësi dhe pjesëmarrje aktive për të gjithë nxënësit, duke respektuar diversitetin dhe duke e konsideruar atë si pasuri pedagogjike.
Në këtë kuadër, mësimdhënia duhet të përshtatet me potencialin zhvillimor të nxënësve dhe jo anasjelltas.
Roli i mësueses ndihmëse është thelbësor në ndërmjetësimin midis nevojave individuale të nxënësit dhe kërkesave të kurrikulës zyrtare.
Përmes vëzhgimit të vazhdueshëm pedagogjik dhe bashkëpunimit me mësuesen e klasës, mësuesja ndihmëse kontribuon në përshtatjen e metodave mësimore, materialeve didaktike dhe strategjive të vlerësimit, duke i bërë ato të aksesueshme dhe kuptimplota për nxënësit me nevoja të veçanta arsimore.
Ndërhyrjet e saj synojnë jo vetëm përvetësimin e njohurive akademike, por edhe zhvillimin e aftësive njohëse themelore, si vëmendja, kujtesa, të menduarit kritik dhe vetërregullimi, si dhe forcimin e kompetencave sociale dhe emocionale.
Për më tepër, mësuesja ndihmëse luan një rol të rëndësishëm në krijimin e një klime emocionale pozitive në klasë, duke ndihmuar nxënësit të ndihen të pranuar, të sigurt dhe të motivuar për të marrë pjesë në procesin mësimor. Kjo mbështetje emocionale është veçanërisht e rëndësishme për fëmijët me vështirësi në zhvillimin mendor, të cilët shpesh përballen me ndjenja pasigurie apo përjashtimi.
Përmes praktikave gjithëpërfshirëse dhe respektimit të standardeve profesionale, mësuesja ndihmëse kontribuon në ndërtimin e një mjedisi edukativ që promovon zhvillimin e plotë të fëmijës dhe realizimin e potencialit të tij maksimal.
Në përfundim, zhvillimi mendor dhe edukimi përbëjnë procese të ndërlidhura ngushtë, të cilat realizohen në mënyrë më efektive në një mjedis gjithëpërfshirës dhe mbështetës. Roli i mësueses ndihmëse është thelbësor në garantimin e këtij procesi, pasi ajo vepron si faktor kyç në përshtatjen e mësimdhënies me nevojat individuale të nxënësve dhe në zbatimin e parimeve të arsimit gjithëpërfshirës.
Përmes kompetencës profesionale, reflektimit pedagogjik dhe bashkëpunimit ndërdisiplinor, mësuesja ndihmëse kontribuon në ndërtimin e një sistemi arsimor më të drejtë, më të barabartë dhe më efektiv për të gjithë fëmijët.
Autorja është mësuese në shkollën 9-vjeçare ‘Kongresi i Manastirit’ në Tirane
