E diel, 19 Janar, 2025

“Mësuesi im i parë ka qenë një njeri i poshtër”

- Advertisement1-

Shkruan: Salih KABASHI

“Katërdhjetë fëmijë të Zallçit, Prekallës, Gjurakovcit, Kovragës, Muzhevinave, Llukavcit të Begut, Llugave e Tomocit ishim në klasë të parë. Mësuesi kishte gjithmonë gojën me pështymë. Gojë e mbushur me dhëmbë të nxirë, disa të rënë, disa të veshur me argjend e ndonjë tjetër me ar.

- Advertisement -

Ende ia dëgjoj urdhërin e frikshëm: Shtrije dorën!

Të gjithë ne, të trembur e me drithma, i shtrinim duart me shuplakat përpjetë. Ai me thuprën që mbante me vete, si i tërbuar, radhaz, fuqishëm e fytyrëprishur godiste fuqishëm duart tona të njoma e të pafajshme.

Na rrihte mësuesi ynë sepse mendonte se dikush e kishte prishë rreshtin, se kishte guxuar të fliste zëshëm në koridor, se në klasë dikush kishte shtyrë tjetrin. Mësuesi i ndëshkonte të gjithë e pa dallim…Na rrihte sidomos kur ai hynte në klasë, ndërsa ne nuk ishim ngritur rrufeshëm e me sytë drejtuar në foton e Mareshalit Tito varur mbi dërrasë të zezë. Dhe nuk kishim brohoritur fuqishëm e njëzëshëm ashtu siç na kishte mësuar ai qysh në ditën e parë të shkollës:

«Për Atdhe me Titon përpara!»

Na rrihte pamëshirshëm. Nga goditjet e thuprës së tij na krijoheshin këpuja gishtave e shuplakave të duarve. Disave edhe iu shpërthente gjak.

Mizoritë e atij mësuesi mbi ne vocërrakët zgjatën një vit të tërë. Rrahjen me thupër mësuesi ynë i tmerrshëm nganjëherë e kombinonte edhe me shpulla, shkulje të pamëshirshme të veshëve e të flokëve.

- Advertisement -rrrrrrr

Një vit të tërë me frikë e me të dridhura prisnim orët torturuese me mësuesin e tërbuar, për të cilin më vonë morëm vesh se ai nuk kishte pas mbaruar më shumë se katër klasë të fillores në Jugosllavinë e Krajlit. Kuptohet, serbisht!

Drejtori i shkollës ishte Dragutini, Drashku, kolonist malazez. Mësuesi ynë i parë dhe drejtori ynë kishin pas qenë pobratima mes vete. Domethënë ishin të vëllazëruar. Katërfish pobratima. Drejtori kishte edhe tre vëllezër, tre vëllezër kishte edhe mësuesi ynë. Pas një vit a dy, tre vëllezërit e tij kishin pi gjak me tre vëllezërit e drejtorit.

Në Podgur, Podrime, Drenicë e Rekë, të dy palët përmendeshin si shembuj vëllazërim-bashkimi serbo-shqiptar…

“Po, mësuesi im i klasës së parë ishte njeri i poshtër”. “Nuk ishte mësues, ishte katil!”
“Ka pasë edhe të tjerë mësues katila dhe mësues të poshtër”.

PS

Në shkollë të Gjurakovcit, për mua, sa isha nxënës aty, mësuesi më i mirë, më punëtori e më i dashuri, ka qenë Remzi Shala nga Peja, vëlla i Bajram Shalës, mësues i vjetër në Pejë. Remzi Shala ka përfunduar karrierën e shkëlqyeshme të pedagogut në rolin e profesorit të gjuhës shqipe në Prizren”.

Share

Të fundit

Të tjera nga kategoria

Drejtoresha e shkollës “Elena Gjika” pret në takim themeluesin e PISA-s

Shkolla "Elena Gjika" në Prishtinë ka njoftuar se drejtoresha Zana Zeqiri ka pritur në...

Nxënësit e shkollës “Vaçe Zela” kujdesen çdo ditë për bimët e mbjella në kopshtin e shkollës

Ministrja e Arsimit, Ogerta Manastirliu, ka publikuar foto të nxënësve të shkollës “Vaçe Zela”,...

Pensionohet mësuesi Sadik Krasniqi nga Drenasi pas 42 viteve në arsim

Sot, në një ditë plot emocione dhe mirënjohje, nxënësit, kolegët dhe banorët e Llapushnikut...

Mbajtja e trajnimeve – SBASHK vjen me njoftim të fundit

SBASHK ka publikuar emrat e dy grupeve të pjesëmarrësve nga Peja për trajnimin "Aplikimi...