Në shkollën e Mesme Ekonomike “Kadri Kusari”, në Gjakovë një aktivitet i thjeshtë në klasën 11/7 është shndërruar në një nga momentet më domethënëse për nxënësit dhe mësimdhënësen.
Gjatë një ore mësimi, profesoresha Dafina Zhuri u kërkoi nxënësve të plotësonin fjalinë: “Do të doja që Prof. Dafina ta dinte se…”. Fillimisht, ushtrimi u prit si i zakonshëm, por shumë shpejt u kthye në një hapësirë të rrallë reflektimi dhe rrëfimi personal, shkruan AlbanianEducation.net.
Fletët e bardha u mbushën me histori të ndjera dhe shpeshherë të dhimbshme. Nxënësit ndanë përjetime që rrallëherë gjejnë vend në ambientet shkollore – nga mungesa e një prindi, te përballja me sëmundje, bullizimi apo dhuna në familje. Mes këtyre rrëfimeve kishte edhe fjalë mirënjohjeje, që dëshmonin rolin mbështetës të mësimdhënëses në jetën e tyre.
Atmosfera në klasë ndryshoi ndjeshëm teksa rrëfimet u lexuan. Heshtja që pasoi ishte e ngarkuar me emocione, ndërsa nxënësit reflektuan për realitetet e njëri-tjetrit, shpesh të padukshme më parë. Ky moment shënoi një kthesë në marrëdhëniet mes tyre, duke nxitur më shumë mirëkuptim, empati dhe respekt.
Sipas mësimdhënëses, ky aktivitet dëshmoi se procesi arsimor shkon përtej transmetimit të dijes, duke përfshirë edhe dimensionin emocional dhe njerëzor të zhvillimit të nxënësve.
Ngjarja në klasën 11/7 përcolli një mesazh të qartë: pas çdo nxënësi fshihet një histori që meriton të dëgjohet, ndërsa një fjalë e mirë apo një akt mirëkuptimi mund të ketë ndikim të jashtëzakonshëm në jetën e tjetrit.
