Në një format bashkëbisedimi të hapur, vepra u trajtua si dëshmi letrare dhe reflektim mbi përvojën kolektive në kushte sfiduese
Më 14 shkurt, në Bülach, u zhvillua promovimi i librit “Unë, bija e Atdheut” të autores dhe aktivistes shqiptare nga Novi Pazari, Amina Nuraj, një vepër që artikulon përvojën individuale në raport të drejtpërdrejtë me dimensionin historik dhe shoqëror të shqiptarëve në Sanxhak. Aktiviteti, i organizuar nga Ansambli “Vatra” në bashkëpunim me LKSHM, u konceptua si një hapësirë komunikimi e hapur, duke favorizuar ndërveprimin mes autores, panelistëve dhe publikut.
Mbrëmja u zhvillua në një atmosferë të përqendruar dhe reflektuese, ku përvoja personale dhe dimensioni kolektiv ndërthureshin natyrshëm në diskutim. Të pranishëm ishin përfaqësues institucionalë, studiues, veprimtarë dhe përfaqësues të jetës kulturore e shoqërore shqiptare në Zvicër. Pjesëmarrja e Shefit të Misionit Konsullor të Republikës së Kosovës në Cyrih, Vigan Berisha, e vendosi ngjarjen në një kontekst institucional, duke nënvizuar rëndësinë e mbështetjes për ruajtjen e identitetit dhe gjuhës shqipe.
Paneli i përbërë nga Lulzim Krasniqi, Bardhec Berisha, Musa Jupolli dhe Mentor Thaqi e trajtoi veprën në një plan interpretues të zgjeruar. Në këtë kuadër, Musa Jupolli theksoi se libri funksionon si një strukturë narrative që materializon përvojë kolektive të artikuluar, duke e shndërruar përvojën individuale në një referencë me funksion ndërgjegjësimi në diskursin kulturor.
Në këtë rrjedhë, autorja e konkretizoi këtë dimension përmes një dëshmie të drejtpërdrejtë, duke e përshkruar rrugëtimin e saj si një proces të vështirë dhe të shënuar nga përballje të hershme: “Rruga ime ka filluar para 13 vitesh dhe ka qenë shumë e vështirë,” u shpreh ajo, duke rikujtuar edhe arrestimin në moshë 16-vjeçare nga autoritetet serbe, një përvojë që, siç theksoi, u përjetua në pasiguri të plotë për të ardhmen.
Duke e zgjeruar këtë reflektim, ajo e vendosi librin në një dimension më të gjerë përkatësie, duke theksuar: “Ky libër është për të gjithë ata që dashurinë ndaj atdheut e mbajnë gjallë në zemër,” një formulim që e zhvendos rrëfimin nga niveli individual në një adresim kolektiv.
Në planin letrar dhe kritik, vepra u vlerësua për koherencën tematike dhe për aftësinë për të artikuluar një realitet që mbetet në periferi të diskursit publik, duke ruajtur një ekuilibër ndërmjet dëshmisë personale dhe reflektimit kulturor.
Në të njëjtën kohë, autorja vuri në dukje rëndësinë e mbështetjes institucionale nga Republika e Kosovës dhe Shqipëria në rikthimin e mësimit të gjuhës shqipe pas një ndërprerjeje të gjatë historike, si dhe theksoi se konteksti në Sanxhak vazhdon të karakterizohet nga kufizime dhe presione. Në këtë kuadër, ajo apeloi për një përkrahje më të strukturuar, duke nënvizuar edhe dimensionin social të angazhimit të saj, ku një pjesë e të ardhurave nga libri dedikohet për mbështetje konkrete në komunitet.
Diskutimet e zhvilluara gjatë promovimit orientuan vëmendjen drejt nevojës për koordinim më të qëndrueshëm ndërmjet institucioneve, botës akademike dhe komunitetit shqiptar në Sanxhak dhe Luginën e Preshevës, si një parakusht për artikulimin e qëndrueshëm të interesave dhe synimeve kolektive.
Në përmbyllje, bashkëbisedimi me publikun mori një dimension konkret, duke prodhuar propozime për bashkëpunim dhe mbështetje të mëtejshme.
Promovimi i “Unë, bija e Atdheut” në Bülach e vendosi veprën në një kontekst ku përvoja individuale lexohet si pjesë e një realiteti më të gjerë shoqëror dhe identitar, duke e zhvendosur vëmendjen nga rrëfimi personal drejt një kuptimi më të artikuluar publik. Në këtë mënyrë, libri u trajtua jo vetëm si tekst letrar, por si një ndërhyrje në diskursin mbi identitetin, kujtesën dhe pozicionin e shqiptarëve në hapësira të ndërlikuara historike.
Teksti dhe fotot: Luljeta Ademi / Marrë nga Albinfo.ch
