Në sistemin arsimor, notat konsiderohen si treguesi kryesor i suksesit të një nxënësi. Por në realitet, ato shpesh krijojnë më shumë presion sesa motivim. Nxënësit fillojnë ta lidhin vlerën e tyre me një numër, duke harruar që mësimi është proces, jo vetëm rezultat.
Shumë prej tyre mësojnë për testin, jo për jetën. Pas provimit, një pjesë e madhe e informacionit harrohet, sepse është mësuar vetëm për të kaluar një vlerësim. Kjo tregon se sistemi i notave nuk mat gjithmonë dijen reale, por aftësinë për të përballuar testin.
Ka edhe raste kur një nxënës me nota mesatare ka aftësi të jashtëzakonshme në praktikë, në komunikim apo në zgjidhjen e problemeve. Këto cilësi janë thelbësore për jetën, por rrallë reflektohen në një dëftesë.
Arsimi duhet të fokusohet më shumë në zhvillimin e aftësive dhe më pak në krahasimin përmes notave. Sepse në fund, jeta nuk pyet për mesataren, por për atë që di të bësh realisht.
Nota mund të jetë një tregues, por kurrë nuk duhet të jetë përcaktuesi i vlerës së një nxënësi.
