Mësuesja Lendita Ibishi: Mësuesi – drita që nuk shuhet kurrë



nder titull

- Advertisement5 -

URIME DITA NDËRKOMBËTARE E MËSUESIT

- paragrafi 1 -

Mësuesi – drita që nuk shuhet kurrë

- Advertisement - M1

Ka profesione që ndërtojnë shtëpi, ura e qytete.
Por ka një profesion që ndërton njeriun.

Ky është profesioni i mësuesit.

Mësuesi hyn në klasë çdo mëngjes me një libër në dorë, por në zemër mban diçka shumë më të madhe: ëndrrat e fëmijëve. Në bankat e shkollës nuk sheh vetëm nxënës që duhet të mësojnë shkronjat, numrat apo rregullat. Ai sheh të ardhmen. Sheh mjekun që një ditë do të shpëtojë jetë, inxhinierin që do të ndërtojë ura, artistin që do të sjellë bukurinë në botë, shkencëtarin që do të zbulojë të panjohurën dhe qytetarin që do ta bëjë shoqërinë më të mirë.

- Advertisement - m2

Prandaj, të jesh mësues nuk do të thotë vetëm të japësh mësim.
Do të thotë të ndezësh një dritë në një mendje dhe një shpresë në një zemër.

Një mësues i mirë nuk pyet vetëm: “Çfarë mësove sot?”
Ai pyet edhe: “Çfarë mund të bëhesh nesër?”

Sepse çdo fëmijë që hyn në klasë ka një histori, një ëndërr dhe një potencial që ndoshta ende nuk e njeh as vetë. Disa fëmijë kanë guximin ta tregojnë ëndrrën e tyre, ndërsa të tjerë kanë nevojë për dikë që t’ua zbulojë atë. Dhe shpesh, ai dikush është mësuesi.

Mjafton një fjalë e mirë.
Një dorë mbi sup.
Një buzëqeshje.
Një mundësi e dytë.
Një “provo përsëri”.

Ndonjëherë këto duken si gjëra të vogla, por për një fëmijë mund të jenë fillimi i një jete të re.

Mësuesi nuk mbjell vetëm dije.
Ai mbjell besim.

Nuk mëson vetëm të lexosh një libër.
Të mëson ta lexosh jetën.

Nuk të mëson vetëm të shkruash fjalë.
Të mëson të shkruash historinë tënde.

Dhe ndoshta kjo është trashëgimia më e madhe e një mësuesi: ajo që mbetet te nxënësi edhe shumë vite pasi zilja e fundit ka pushuar së tingëlluari.

Vitet kalojnë. Fëmijët rriten. Shkollat ndryshojnë. Bankat zëvendësohen. Por një mësues mbetet i gjallë në kujtesën e nxënësve të tij.

Sepse nxënësi mund të harrojë një datë, një rregull apo një formulë, por rrallë harron mësuesin që e bëri të ndihej i aftë, i vlefshëm dhe i dashur.

Në një botë që ndryshon çdo ditë, mësuesi mbetet një nga shtyllat më të rëndësishme të njerëzimit. Sepse çdo profesionist i madh dikur ka qenë një fëmijë ulur në një bankë shkolle dhe përballë tij ka qëndruar një mësues që i ka dhënë dijen e parë, guximin e parë dhe besimin e parë.

Prandaj, kur nderojmë një mësues, nuk nderojmë vetëm një profesion.
Nderojmë të ardhmen.

Sot, në Ditën Ndërkombëtare të Mësuesit, le t’u themi faleminderit të gjithë atyre që çdo ditë hapin dyert e klasave dhe hapin edhe më shumë dyert e mundësive.

Faleminderit për durimin.
Faleminderit për dashurinë.
Faleminderit për dijen.
Faleminderit për çdo ëndërr që keni ndihmuar të mos shuhet.

Sepse pas shumë viteve, kur nxënësi të bëhet profesionist, kur të ndërtojë familjen e tij, kur të arrijë majat që dikur i dukeshin të paarritshme, diku në thellësi të zemrës do të mbetet një kujtim.
Dhe ndoshta kjo është fuqia më e madhe e këtij profesioni.

Të shohësh një fëmijë që ende nuk e di sa larg mund të shkojë dhe t’i japësh krahë.

Sepse kur një mësues i jep krahë një ëndrre, nuk ndryshon vetëm jeta e një fëmije – mund të ndryshojë e ardhmja e një shoqërie.

Gëzuar Ditën Ndërkombëtare të Mësuesit!

Mirënjohje për çdo mësues që ndez dritën e dijes, ushqen shpresën dhe ndërton të ardhmen.

Sepse drita e një mësuesi mund të ndizet në një klasë,
por mund të ndriçojë një jetë të tërë!